Subacromiaal impingement syndroom (SAIS) is mogelijk het gevolg van een verkleinde subacromiale ruimte, veroorzaakt door veranderde scapulaire bewegingen en een toename van de spieractiviteit van de m. trapezius pars descendens, vergeleken met pars ascendens en de m. serratus anterior. Een belangrijk behandeldoel hierbij is dan ook om een goede scapulaire positionering te behouden tijdens bewegingen, wat wordt bewerkstelligd door trainen van de stabiliserende musculatuur. Educatie aan de hand van biofeedback via EMG blijkt op de lange termijn effectiever te zijn dan een passieve behandeling.
De auteurs van dit onderzoek richten zich op de preventieve werking die biofeedback kan hebben om SAIS te voorkomen. Met name mensen die veel en vaak boven schouderhoogte moeten tillen, maar ook mensen die veel computerwerk doen, lopen een vergroot risico. Educatie voor een goed gebruik van de spieren zou hierin van betekenis kunnen zijn. Het doel van de studie was om het effect van scapulaire stabilisatie oefeningen met gebruik van EMG biofeedbacktraining te onderzoeken op de scapulaire bewegingen bij gezonde mensen.
Methode
Er namen 23 gezonde vrijwilligers deel aan het onderzoek. Door middel van een bewegingstracker en een EMG apparaat werden bewegingen en spieractiviteit gemeten. Na een korte warming up voerden alle deelnemers scapulaire stabilisatie oefeningen uit, met als belangrijkste spieren de trapezius ascendens en de m. serratus anterior. De deelnemers kregen de instructie om tijdens de bewegingen de activiteit van de trapezius descendens lager te houden dan die van de trapezius ascendens en de serratus anterior.
Resultaten
Bij scapulaire exorotatie was na biofeedback een significant verschil tijdens de gehele bewegingsuitslag van de humerus. Na de oefeningen was de scapula in meer exorotatie met een gemiddeld verschil van 6,5 graden. Er waren geen significante verschillen te zien bij opwaartse rotatie van de scapula of een poterior til bij de humerale elevatie.
Opmerkingen samenvatter
Bij gezonde mensen was er een verschil te zien in scapulaire kinematica door middel van biofeedback, maar alleen bij de uitvoering van exorotatie. Dit plaatst de schouder in meer retractie en helpt de kans op de ontwikkeling van SAIS af te nemen.
