De huidige beweegrichtlijnen raden minstens 30 minuten matig intensieve beweging per dag aan. De meeste mensen voldoen niet aan deze richtlijn. De meest voorkomende reden daarvoor is een gebrek aan tijd. Hoog-intensieve intervaltraining is een alternatieve aanpak. Door de korte, intensieve inspanning neemt dit soort training veel minder tijd in beslag en uit onderzoek blijkt dat het vergelijkbare effecten geeft. Zelfs 5 tot 10 minuten per dag, of 30 minuten per week HIIT blijkt positief te zijn voor de gezondheid.
Uit onderzoek blijkt dat HIIT meer plezier kan geven dan gewone beweegprogramma’s, therapietrouw bevordert en veilig is bij klinische populaties. Een nadeel kan zijn dat het zonder begeleiding trainen op hoge intensiteit mogelijk onveiliger is met het oog op blessures of cardiovasculaire problemen. Om de effectiviteit en de voor- en nadelen van HIIT vast te leggen is onderzoek bij verschillende groepen mensen noodzakelijk, met daarbij de resultaten op de langere termijn.
De doelen van deze studie waren om ten eerste te kijken of mensen met overgewicht/obesitas de voorkeur zouden geven aan HIIT of een gewoon beweegprogramma (beide zonder begeleiding) en ten tweede om de effectiviteit van een HIIT-programma te bepalen bij deze mensen op een aantal gezondheidsfactoren.
Methode
De deelnemers aan dit 12 maanden durende RCT waren volwassenen met een BMI van minimaal 27. Ze hadden geen geschiedenis van cardiovasculaire klachten, diabetes of andere serieuze gezondheidsproblemen. De deelnemers konden kiezen tussen HIIT of gebruikelijke trainingsrichtlijn van 30 minuten matig intensieve oefeningen. Beide programma’s werden zonder begeleiding uitgevoerd. Voorafgaande aan het programma was er één trainings-/instructiesessie. Daarna kregen de deelnemers aan HIIT het advies om 3x per week de training uit te voeren, waarin ze gebruik konden maken van verschillende protocollen. De deelnemers in de gewone beweeggroep moesten voldoen aan de richtlijn om iedere dag 30 minuten matig intensief te bewegen. In een individueel gesprek bekeken ze met een professional de beste opties.
Na 6 en 12 maanden keken de onderzoekers naar de verschillen in gewicht, lichaamssamenstelling, middelomtrek, bloeddruk en bloedwaardes (LDL/HDL cholesterol, triglyceriden, glucose, HbA1c, ghreline). Door middel van een Actigraph accelerometer werd de fysieke activiteit gemeten en met een submaximale fietstest werd het uithoudingsvermogen getest. Daarnaast vulden de deelnemers vragenlijsten in over de ervaren zelf-effectiviteit en het plezier in het sporten. De mensen in de HIIT-groep kregen bij 3, 6, 9 en 12 maanden een hartslagmeter om, om de hartfrequentie te meten en te bepalen in hoeverre ze de benodigde 80% of 90% van de maximale hartslag haalden.
Resultaten
Er deden 250 mensen mee aan het onderzoek. Van de deelnemers koos 42% (n=104) voor HIIT. De overige mensen (n=146) kozen voor het gewone trainingsprogramma. Na 12 maanden was 70% in de HIIT-groep en 67% in de gewone beweeggroep afgehaakt.
Na 6 en 12 maanden waren er geen verschillen tussen de oefengroepen in gewicht, visceraal vet of bloeddruk. Mensen die voor HIIT hadden gekozen rapporteerden meer plezier in het doen van fysieke activiteit.
Bij baseline voerde 60,8% van de HIIT-deelnemers de training 2 of meer keer per week uit. Met 12 maanden was dat nog maar 19,6%. Vooral mannen die relatief veel gewicht en visceraal vet kwijt waren geraakt hielden het programma beter vol.
Conclusie
In deze groep mensen met overgewicht of obesitas gaf iets minder dan de helft van de mensen de voorkeur aan HIIT. Weinig mensen hielden het trainingsprogramma op de lange termijn vol, maar dit aantal verschilde niet van de mensen die gekozen hadden om te voldoen aan de gewone beweegrichtlijnen. Qua uitkomstmaten op de gezondheid waren er nauwelijks verschillen tussen de groepen. Wel rapporteerden de mensen in de HIIT-groep meer plezier in het sporten dan in de andere groep.
Hoog intensieve interval training wordt goed getolereerd door mensen met overgewicht of obesitas. Deze trainingsvorm kan een alternatief zijn voor de standaard aanbevelingen voor fysieke activiteit, maar resulteerde in deze groep niet in betere resultaten.
