Toggle Side Panel
Psychfysio
  • NIEUWS
  • E-LEARNING
  • CURSUSSEN
  • COMMUNITY
  • WIE WIJ ZIJN
    • Wie wij zijn
    • Docenten
    • Nieuwsbrief
    • Goed doen
More options
    Sign in
    • NIEUWS
    • E-LEARNING
    • CURSUSSEN
    • COMMUNITY
    • WIE WIJ ZIJN
      • Wie wij zijn
      • Docenten
      • Nieuwsbrief
    • Log In
    Close search
    Home » Het effect van zelfcompassie op depressie bij chronische pijn

    Het effect van zelfcompassie op depressie bij chronische pijn

    12/04/2021 | Marjolein Streur | gecombineerde leefstijlinterventie (GLI), zelfcompassie, zingeving
    Oudere vrouw met een vriendelijke glimlach, die zelfcompassie en veerkracht uitstraalt in een rustige omgeving
    Zelfcompassie verlaagt depressieve klachten bij chronische pijn; welke componenten maken het verschil?

    Zelfcompassie blijkt een sterkere voorspeller van depressieve symptomen dan pijnintensiteit of beperkingen bij vrouwen met chronische pijn. Vooral niet-compassievolle reacties (zelfoordeel, isolatie, overidentificatie) hangen samen met depressie en vermijding. Belangrijk voor behandeling en evaluatie.

    Zelf-compassie speelt een beschermende rol tegen depressie bij vrouwen met chronische pijn, blijkt uit onderzoek. Zelf-compassie is de mogelijkheid om gevoelig te zijn voor het eigen lijden en gemotiveerd zijn om het te verlichten. Studies laten zien dat (een gebrek aan) zelf-compassie een voorspeller is van depressieve symptomen, negatieve gevoelens en beperkingen door de pijn. Omdat deze factoren vaak een rol spelen bij mensen met chronische pijn is een betere analyse van de rol van zelf-compassie nodig.

    Een van de manieren om dit te doen is om zelf-compassie op te delen in componenten, zoals bijvoorbeeld ook gedaan wordt in de Self Compassion Scale, een veelgebruikt meetinstrument voor zelfcompassie. In deze vragenlijst wordt zelfcompassie opgedeeld in zes componenten. Drie hiervan zijn om (positieve) zelfcompassie te meten: vriendelijk zijn naar jezelf, algemene medemenselijkheid en mindfulness. De andere drie componenten onderzoeken juist de (negatieve) niet-compassievolle reacties: zelfoordelen, isolatie, overidentificatie.

    Het analyseren van deze losstaande componenten is vooral belangrijk wanneer er ook gekeken wordt naar de overlap van zelf-compassie en andere psychologische processen zoals psychologische (in)flexibiliteit, acceptatie, gewaardeerde acties en mindfulness/bewustzijn in het heden. Dit zijn namelijk ook componenten die invloed hebben op depressieve gevoelens bij chronische pijn. Subcomponenten van niet-compassievol reageren kunnen bijvoorbeeld samenhangen met psychologische inflexibiliteit. En algehele medemenselijkheid en mindfulness lijken samen te hangen met bewustzijn in het heden. In deze studie kijken de onderzoekers welke componenten van (niet-) compassievol reageren een rol spelen bij depressieve gevoelens bij chronische pijn.

    Methode

    Aan deze studie namen vrouwen met chronische musculoskeletale pijn deel, die een poliklinisch pijnprogramma ontvingen. Mensen met ernstige klinische depressie werden geëxcludeerd uit het onderzoek. Het grootste deel van de mensen had fibromyalgie en/of lage rugpijn.

    • Pijnintensiteit werd gemeten met de Numeric Pain Rating Scale (NPRS), een pijnschaal van 0 tot 10.
    • Beperkingen door de pijn werden vastgelegd met de Pain Disability Index (PDI), die ook werkt met een schaal van 0 tot 10.
    • Depressieve symptomen werden gemeten met de Depression, Anxiety and Stress Scale 21-items version (DASS-21)
    • Pijnfusie en pijnvermijding werden vastgelegd op de Pain Scale (PIPS), die psychologische (in)flexibiliteit meet op een 7-puntsschaal, waarbij hogere scores wijzen op een hogere pijnfusie en vermijding
    • Waardevol leven werd gemeten met de Valuing Questionnaire (VQ), bestaand uit 10 items
    • Zelfcompassie werd gemeten met de Self-Compassion Scale (SCS) die de bovengenoemde 6 domeinen (vriendelijkheid naar jezelf, algehele medemenselijkheid, mindfulness, zelf-oordelen, isolatie en over-identificatie) in kaart brengt.
    Lees verder:  Slaap van patiënten met COVID verbeteren met progressieve relaxatie

    Resultaten

    Er deden 49 vrouwen mee aan het onderzoek, met een gemiddelde leeftijd van 50,5 jaar. Compassievolle reacties hebben een significante correlatie met waardevol leven. Niet-compassievolle reacties correleren significant met pijnfusie, pijnvermijding, depressie en obstructies in waardevol leven. Meerdere regressieanalyses toonden aan dat  niet-compassievol reageren een significante voorspeller is van depressieve symptomen, nog meer dan pijnintensiteit en beperkingen en psychologische (in) flexibiliteitsprocessen. Niet compassievol reageren blijkt volgens de analyses  bij te dragen aan depressieve symptomen.

    Conclusie en opmerkingen

    De resultaten van deze studie laten zien dat bij chronische pijn vooral het niet-compassievol naar jezelf zijn samengaat met depressieve symptomen. Deze samenhang is sterker dan de samenhang van het wel compassievol zijn. Ook ging niet-compassievol reageren samen met beperkingen in waardevol leven, terwijl compassievol leven juist samenhangt met vooruitgang in waardevol leven. Vooral bij mensen met chronische pijn vraagt dit om meer onderzoek om te kijken of programma’s bij chronische pijn zich meer (moeten) richten op een toename in zelfcompassie of een afname in niet-compassievolle reacties. Compassie-gebaseerde oefeningen kunnen volgens de auteurs niet alleen gunstig zijn voor een focus op acceptatie en zelf-vriendelijkheid, maar ook voor het ontwikkelen van algehele verbondenheid en veiligheid.

    Binnen mindfulness training is het ontwikkelen van zelfcompassie een belangrijk onderdeel. Voor fysiotherapeuten die mindfulness willen leren inzetten tijdens hun behandeling of in groepen is er de cursus de Mindful Fysiotherapeut.

    Bron:

    Carvalho, S. A., Pinto-Gouveia, J., Gillanders, D., Lapa, T., Valentim, A., Santos, E., Paciência, J., & Castilho, P. (2020). Above and beyond emotional suffering: the unique contribution of compassionate and uncompassionate self-responding in chronic pain. Scandinavian Journal of Pain, 20(4), 853–857. https://doi.org/10.1515/sjpain-2020-0082

    Fotocredit: ivanastar / iStock

    * Meld een spelfout of onjuistheid.

    [cboxarea id="cbox-mGd1up104o5z8UP8"]
    Marjolein Streur

    Marjolein Streur

    Fysiotherapeut/fysiotherapiewetenschapper. Referent/samenvatter. Speerpunt leefstijlcoaching en psychologie. Volgde de universitaire focusopleiding ‘klinische en gezondheidspsychologie’.

    Posts navigation

    ← Aerobe training bij Covid-19 patiënten, een systematische review
    Frequentie van actieve fysiotherapie belangrijk ter voorkoming van recidief aspecifieke lage-rugpijn →

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

    Ontvang wekelijks een nieuwsbrief met drie samenvattingen op het gebied van fysiotherapie en het biopsychosociale model.

    Inschrijven
    Cursussen 2026
    • Contact
    • Cursussen
    • Nieuwsbrief
    • E-learning (blended)
    • Tijdschriften
    • Goed doen
    • Privacybeleid
    • AI versus mensenwerk
    • Disclaimer Psychfysio opleidingen
    • Algemene voorwaarden
    • Klachtenprocedure
    © 2026 - Psychfysio opleidingen