De buik- en rompspieren zijn zeer belangrijk voor het handhaven van de houding, de krachtoverbrenging van de benen en armen en het stabiliseren van de wervelkolom. Daarnaast hebben deze spieren een belangrijke functie ten aanzien van blessurepreventie. Een stabiele, krachtige en goed getrainde romp zorgt voor een afname in het blessurerisico.
Eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat een goed krachtuithoudingsvermogen van de romp ervoor zorgt dat de hardloopbeweging efficiënter verloopt. Daardoor neemt de loopeconomie toe en kan een hardloper langer op hogere snelheid blijven presteren. Daartegenover zijn er ook een aantal studies geweest die geen relatie vonden tussen een goede rompstabiliteit en een verbetering van de loopeconomie. De auteurs deden daarom hier nogmaals onderzoek naar.
Methode
In deze studie werden 25 mannelijke student atleten onderzocht. De groep werd in 2 groepen verdeelt waarbij 12 atleten als controlegroep diende en de andere 13 een specifiek romp- en buikspierprogramma kregen toegevoegd naast hun gebruikelijke training. De 2 groepen hadden bij aanvang een fysiek vergelijkbaar niveau qua prestatievermogen en qua lichaamsbouw. De atleten kwamen uit het hardlopen, voetballen, basketbal en rugby. Alle deelnemers hadden tenminste 3 trainingsjaren.
Bij aanvang van de studie werden beide groepen getest op hun rompstabiliteit en loopeconomie. Hiervoor werden 3 testen doorlopen:
- Sensorische organisatie test [SOT]. Deze test geeft een indicatie van het sensomotorische systeem dat een samenspel is van de visus, het evenwichtsorgaan en de proprioceptie. Dit systeem is zeer belangrijk voor het handhaven en bijsturen van de stabiliteit en het evenwicht.
- Sport specific endurance plank test [SEPT]. Bij deze test wordt de rompstabiliteit getest. Hierbij wordt de rompspieroefening ‘de plank’ met diverse varianten uitgevoerd en daaruit rolt een score die aangeeft in hoeverre de rompstabiliteit goed of minder goed is.
- Loopband-VO2max test. De laatste test bestond uit een loopbandtest. Bij deze loopband test wordt er gelopen tegen een helling van 1% en wordt snelheid in 4 stappen opgevoerd van 10 km/u naar 13 km/u. Vanaf de 13 km/u wordt de loopband elke minuut met 1% extra in helling verzwaart totdat de VO2max werd bereikt. Tevens werden in dit onderzoek de hartfrequentie en de lactaatwaarden gemeten.
Na deze starttesten volgde een periode van 8 weken waarin de interventiegroep 3x per week een buik- en rompspiertrainingsprogramma afwerkte. De 8 weken waren onderverdeelt in een fases waarbij vanuit a-specifieke naar meer sport specifieke rompstabiliteitsoefeningen toegewerkt werd. De focus lag vooral op het krachtuithoudingsvermogen van de romp- en buikspieren. Het trainingsprogramma bestond uit oefeningen die zowel gericht waren op de extensie- als de flexieketen. Enkele oefeningen in het programma waren de ‘glute bridge’, de ‘crunche’, de ‘side plank’ en ‘mountain climber’.
Resultaten
Tijdens de studie vielen er 4 personen uit. Dit had geen effect op de validiteit van de uitslagen. Na het 8-weekse trainingsprogramma werden de overgebleven 21 personen opnieuw getest. De interventiegroep was significant verbetert op alle testen. Het belangrijks resultaat is dat bij de loopbandtest bleek dat de benodigde zuurstof, gemeten aan de hand van de VO2max, op hoge intensiteit was afgenomen. De afname betrof 4,6% ten opzichte van 0,5% bij de controlegroep. Ook de hartfrequentie bleef langer op een lager niveau dan bij de begintest. Deze daling duidt op een verbetering in de loop efficiënte en loopeconomie. Ook de rompstabiliteit was significant verbetert met gemiddeld 25%. Het sensomotorische systeem, de tast en het evenwichtsgevoel, gemeten aan de hand van de SOT was 8% verbeterd.
Opmerkingen samenvatter
Deze studie bevestigd dat romp- en buikspiertraining bijdraagt aan het verbeteren van de rompstabiliteit en de loopeconomie. Hierdoor wordt het prestatievermogen vergroot. Wel dient er verder onderzoek gedaan te worden in hoeverre deze resultaten ook opgaan bij toplopers en vrouwelijke hardlopers.
