Chronische pijnpatiënten die een partner hebben rapporteren in de tijd minder functionele beperkingen en minder depressieve symptomen. Pijnpatiënten in een stressvolle huwelijksrelatie rapporteren meer pijn dan pijnpatiënten in een gelukkiger huwelijk. De beperkingen die pijnpatiënten dagelijks ervaren hangt voor een deel samen met de ervaren pijn. Zo bleek al uit eerder onderzoek. Bij sommige patiënten lijkt de pijn echter meer invloed op de beperkingen te hebben dan bij andere patiënten. De auteurs speculeren dat het hebben van een partner en de tevredenheid met de relatie het effect van pijn op dagelijkse beperkingen vermindert. Bovendien veronderstellen ze dat dit ‘beschermende’ effect van een relatie verloopt via meer positieve en minder negatieve emoties, minder catastroferen en betere pijncoping.
Methode
De onderzoekers wierven 251 vrouwen met artrose of fibromyalgie.
Metingen
- Dagboek: de pijnpatiënten vulden een maand lang dagelijks een dagboek in betreffende fysieke symptomen, functionele gezondheid, pijncognities, pijn coping inspanningen, interpersoonlijke gebeurtenissen, en emoties.
- Relatie status: partner/geen partner en de kwaliteit van de relatie werd gemeten met de Marital Adjustment Scale (Locke, e.a, 1959).
- Tevredenheid met partners respons op pijn: een likert schaal.
- Pijn (gemiddeld): 101-punstsshcaal.
- Positief en negatief affect: Positive and Negative Affect Schedule (PANAS, Watsen, e.a., 1988)
- Pijncatastroferen: twee items uit de Catastrophizing scale of Coping Strategies Questionnaire (Keefe, e.a., 1989).
- Moeite met pijn coping: een likert schaal.
- Fysieke beperkingen: via items van de rol fysieke-subschaal van de SF-36.
Resultaten
Inderdaad bleek bij de groep die tevreden was over de relatie dat een toename in pijn een minder sterk effect op de fysieke beperking had dan bij de groep die ontevreden was of geen relatie had. Mediatie analyse maakt aannemelijk dat het effect van relatie op de associatie tussen pijn en beperkingen, verloopt via minder catastroferen en minder moeite hebben met pijncoping.
Opmerkingen samenvatter
Het was al duidelijk dat bij het hebben van een goede relatie men minder pijn ervaart. Het huidige onderzoek toont dat men zich dan ook minder laat beperken door de pijn.
Fysiotherapeuten zijn geen relatietherapeuten. De auteurs van dit artikel wijzen toch op een mogelijke route om een deel van de kwaliteit van de relatie positief te beïnvloeden: men kan de partner uitnodigen mee te komen (misschien zelfs een aantal keer) en hem of haar via educatie en instructie invoeren in het omgaan met chronische pijn. Dit kan hem of haar een meer responsieve partner maken met meer begrip. Het kan de relatie verbeteren en zo de ervaren beperkingen door pijn.
