Patiënten die pijngedrag vertonen hebben meer beperkingen in het dagelijks leven en in het werk. Het is nog niet bekend op welke wijze pijngedrag bijdraagt aan het ontstaan of onderhouden van deze beperkingen. Onderzoek toont dat de intensiteit van de pijn hier een rol kan spelen. Een andere mogelijkheid is dat pijngedrag het klinisch oordeel van bijvoorbeeld de (bedrijfs)arts beïnvloedt ten aanzien van werkhervatting. Waarschijnlijk beïnvloedt pijngedrag ook het oordeel over de persoonlijkheid van de patiënt. De auteurs van dit artikel onderzochten in welke mate pijngedrag het oordeel van observator beïnvloedt ten aanzien van pijn intensiteit, het vermogen tot werkhervatting, en persoonlijkheid.
Methode
Aan dit onderzoek deden zeventig psychologiestudenten mee. De deelnemers moesten video segmenten van 24 patiënten met chronische rugpijn beoordelen. De video segmenten duurden elk 10 seconden. In die videosegmenten tilden de rugpatiënten een zwaar blik op van een tafel. Elk videosegment was vooraf door twee goed getrainde observatoren gecodeerd op de duur van het type pijngedrag (communicatief of beschermend) en de intensiteit van het pijngedrag. De deelnemers aan dit onderzoek zagen acht segmenten met communicatief pijngedrag, acht segmenten met beschermend pijngedrag, en acht segmenten zonder pijngedrag.
De deelnemers beoordeelden op VAS schalen de intensiteit van de pijn, de mate waarin de patiënt klaar is weer te gaan werken, de mate waarin men de patiënt mag, en de mate waarin men denkt dat deze patiënt betrouwbaar is (er van op aankunnen). Deze laatste twee factoren bleek uit eerder onderzoek sterk geassocieerd met werk performance en werkgerelateerde beslissingen.
Resultaten
De correlatie tussen de inschatting van de pijn intensiteit en klaar zijn weer te gaan werken was -0,39. De correlatie tussen betrouwbaarheid en de patiënt mogen was 0,45. De correlatie tussen klaar zijn het werk te hervatten en de patiënt mogen was 0,37. Bij vrouwen werd de pijn intensiteit significant hoger ingeschat. Patiënten met meer beschermend pijngedrag werden lager ingeschat wat betreft klaar zijn weer te gaan werken. Bij vrouwen werd ‘klaar zijn voor werkhervatting’ lager ingeschat dan bij mannen. Dit effect bleef bestaan ook al corrigeerde men op pijn intensiteit. Patiënten met beschermend pijngedrag werden lager ingeschat wat betreft betrouwbaarheid dan patiënten met communicatief pijngedrag. Patiënten met beschermend pijngedrag worden minder gemogen dan patiënten met communicatief pijngedrag.
Opmerking samenvattend
Dit onderzoek toont dat het pijngedrag van de patiënt allerlei oordelen van de hulpverlener zal beïnvloeden. Vooral patiënten die veel beschermend pijngedrag tonen (wrijven, steunen, et cetera). De kans is groot dat dit doorwerkt in beslissingen rond therapie of werkhervatting. Het is belangrijk te beseffen dat dit onderzoek geen uitspraak doet over de validiteit van die oordelen.
