Pijn is een belangrijke reden voor veel mensen om medische hulp te zoeken. Pijn kan een gevolg zijn van medische procedures die in sommige patiënten invaliderend en chronisch worden. Postoperatieve pijn bijvoorbeeld is geassocieerd met een slechtere mentale gezondheid, beperkingen en vermindering van werkproductiviteit en relaties.
Een aspect dat een rol speelt bij medische pijn is de interpersoonlijke context tussen bijvoorbeeld de fysiotherapeut en de patiënt. Belangrijke factoren die hier meespelen zijn: de overeenkomsten tussen fysiotherapeut en patiënt (bijvoorbeeld waarden en cultuur) en de non-verbale communicatie. Overeenstemming tussen fysiotherapeut en patiënt heeft meerdere voordelen. Onderzoek laat zien dat het delen van emoties en onderling begrip een reductie in pijn geeft.
Een van de belangrijke aspecten in de relatie tussen fysiotherapeut en patiënt is de non-verbale communicatie, en in het bijzonder de interpersoonlijke synchroniciteit. Goede non-verbale communicatie blijkt een gunstig effect te hebben op de relatie tussen de fysiotherapeut en patiënt, en leidt tot betere uitkomsten en tevredenheid. Bewegingssynchroniciteit is een belangrijk aspect binnen interpersoonlijke synchroniciteit. Mensen hebben de neiging om hun bewegingen en houdingen op elkaar af te stemmen.
In deze studie simuleerden de onderzoekers klinische interacties en gevoelens van gelijkheid tussen deelnemers die de rol van patiënt speelden en behandelaars. Dit deden ze door ze in te delen in verschillende groepen op basis van hun overtuigingen en waarden. In eerder onderzoek werd duidelijk dat patiënten met behandelaars met wie ze overeenkomsten ervaarden, meer vertrouwen en gelijkheid voelden naar hun behandelaar, wat leidde tot lagere pijnscores. In deze studie wordt dit uitgebreid met het kijken naar de rol van motorische synchroniciteit tussen behandelaar en patiënt.
Studiedesign
Om gevoelens van interpersoonlijke overeenstemming te manipuleren, creëerden de onderzoekers socioculturele groepen op basis van de overtuigingen en waarden van de deelnemers, gebaseerd op de Personal Beliefs and Values Questionnaire (PBVQ). Deelnemers werden gekoppeld aan 2 verschillende partners; 1 van dezelfde socioculturele groep en 1 van de andere groep. Daarna werden de rollen van behandelaar of patiënt random ingedeeld en kregen ze ook bijpassende kleding. Voor de deelnemers was zichtbaar of ze tot dezelfde groep behoorden of tot de andere groep. Tijdens de interventie/het gesprek legde de ‘behandelaar’ uit wat de procedure was van de pijn-taak, en de ‘patiënt’ scoorden op de meetinstrumenten.
Metingen
In deze studie vonden 66 gesprekken plaats tussen behandelaar en patiënt. Aan het eind van ieder gesprek vulde de patiënt een score in van de ervaren pijnintensiteit van een warmte-blootstelling. Ook scoorden de patiënten een vragenlijst over het vertrouwen dat ze hadden in de behandelaar op een VAS-schaal en via de The Wake Forest Physician Trust Scale; een vragenlijst met 10 items over het gedrag van de behandelaar en het vertrouwen in hem of haar. Video-opnames van patiënt- behandelaar-interacties werden geanalyseerd op motorische synchroniciteit. Synchroniciteit in bewegingen werden gezien als marker voor non-verbale communicatie. De onderzoekers testten of synchroniciteit in beweging effect had op de ervaren pijn van de patiënt en het vertrouwen in de behandelaar.
Resultaten en conclusie
Alle deelnemers voelden een sterke identificatie met de groep waarin ze waren ingedeeld. Het behoren tot dezelfde groep had niet direct invloed op de pijnscores, maar wel op de synchroniciteit in bewegingen. De synchroniciteit had een positief effect op pijn en ook op vertrouwen. De bewegingssynchroniciteit blijkt een belangrijke mediator van het effect in de interpersoonlijke context op zowel pijn als vertrouwen. Vertrouwen en pijn waren ook geassocieerd, wat suggereert dat hier een link tussen zit.
Deze bevindingen tonen aan hoe belangrijk de rol van non-verbale communicatie is tussen behandelaar en patiënt op pijn en gerelateerde uitkomsten. Ook helpt deze studie bij het leren begrijpen van hoe de biogedragsmatige context rondom pijnlijke ervaringen de pijnperceptie beïnvloedt. Interpersoonlijke synchroniciteit lijkt geassocieerd met betere pijnuitkomsten, onafhankelijk van de specifieke behandeling. Meer aandacht voor de bewegings-synchroniciteit tussen de fysiotherapeut en patiënt kan een waardevolle toevoeging zijn aan interventies.
Binnen dansante fysiotherapie wordt hier nadrukkelijk gebruik van gemaakt. Meer leren over dansant bewegen binnen de fysiotherapie? Zie: opleiding dansante fysiotherapie
