De gezondheidsvoordelen van fysieke activiteit dragen bij aan een minder groot risico op ziekte en beperkingen op oudere leeftijd. Aerobe training stimuleert onder meer synthese van nieuwe eiwitten. Door goed te begrijpen hoe dit werkt, kunnen gerichte trainingsprogramma’s ingezet worden. Verschillende types beweging kunnen verschillende responsen oproepen in spierfunctie. Het is nog niet bekend of het proces van leeftijdsgerelateerde afname in de mitochondriale eiwitsynthese in de spieren omgekeerd kan worden door aerobe training.
Hoog-intensieve intervaltraining verhoogt aerobe capaciteit, processen in de mitochondriën en insulinegevoeligheid bij jonge mensen. Weerstandstraining is effectief tegen sarcopenie en leeftijdsgerelateerde afname van synthese van spiereiwitten. Een combinatie van deze trainingen biedt de voordelen van beide trainingsvormen, hoewel de intensiteit dan vaak lager is dan bij hoog-intensieve intervaltraining en weerstandstraining apart. Deze lagere intensiteit kan de trainingsadaptaties, vooral die van mitochondria, beperken. In deze studie analyseren de onderzoekers de metabole en moleculaire fenotypering van jongere en oudere volwassenen in reactie op 12 weken aerobe training met hoog-intensieve intervaltraining, weerstandstraining of 12 sedentaire weken gecombineerd met een combinatietraining.
De metingen werden uitgevoerd 72 uur na de laatste training om het trainingseffect specifiek vast te stellen.
Methode
72 mensen namen deel aan het programma, waarvan 45 jongere mensen (18-30 jaar) en 27 ouderen (65-80 jaar). De deelnemers werden gerandomiseerd ingedeeld in de intervaltraining, weerstandstraining of sedentaire/combinatietraining. Mensen die al regelmatig sportten, cardiovasculaire of metabole aandoeningen of een BMI van meer dan 32 hadden, werden geëxcludeerd. De intervaltraining bestond uit 3 dagen per week fietsen (4, 3, 4 minuten) op >90% van de maximale zuurstofopname, met 3 minuten trappen zonder weerstand, en 2 dagen per week lopen op de loopband (45 min op 70% van VO2 max). De weerstandstraining bestond uit oefeningen voor het gehele lichaam, 4 sets van 8-12 herhalingen. . De rustgroep sportte eerst 12 weken niet en droegen accelerometers om hun activiteit te meten. Hierna kregen ze de gecombineerde therapie van 5 dagen per week fietsen (30 min op 70% van VO2max) en 4 dagen per week gewichtheffen met minder herhalingen dan de mensen in de weerstandsgroep.
Na de trainingsperiode namen de onderzoekers biopsies van de quadriceps en vergeleken de moleculaire samenstelling van die spiercellen met die van de mensen die niet gesport hadden. Ook de spiermassa en insulinegevoeligheid werden gemeten.
Weerstandstraining was effectiever voor het opbouwen van spiermassa dan de intervaltraining, maar hoogintensieve interval training bereikte de grootste veranderingen op celniveau. De jongere deelnemers in de intervalgroep hadden een toename van 49% in de capaciteit van de mitochondrieën en bij de oudere deelnemers was dit 69%. Het sporten bleek de cel te stimuleren om meer mitochondriale eiwitten en eiwitten die verantwoordelijk zijn voor spiergroei aan te maken. In sommige gevallen leek de intervaltraining de leeftijdsgerelateerde achteruitgang in mitochondriale functie en aanmaak van eiwitten voor spieraanmaak gestopt te hebben. Ook het aantal ribosomen nam toe in hoeveelheid na de intervaltraining. Ribosomen zijn verantwoordelijk voor de opbouw van proteïnen. Daarnaast verbeterde intervaltraining ook de insulinegevoeligheid, wat een lager risico geeft op het ontwikkelen van diabetes.
Opmerkingen samenvatter
Zowel weerstandstraining als hoog-intensieve intervaltraining waren effectief het verbeteren van insulinegevoeligheid en het vergroten van de vetvrije massa. Hoog-intensieve intervaltraining vergroot daarbij ook het uithoudingsvermogen en blijkt het meest effectief in het tegengaan van veroudering van de cellen. Spiercellen vermenigvuldigen relatief weinig vergeleken met andere cellen in het lichaam, waardoor ze meer onderhevig zijn aan de gevolg van ouder worden. Hoog-intensieve intervaltraining lijkt ervoor te zorgen dat deze ouderdomsverschijnselen minder sterk optreden.
