Pijneducatie is een bekend begrip binnen de fysiotherapie. In dit overzicht bespreken we wat vanuit Psychfysio opleidingen hierover is gepubliceerd.
Pijneducatie werkt. Zo is neurofysiologische pijneducatie effectief gebleken voor bijvoorbeeld chronische lage rugpijn.
Het is echter geen wondermiddel. Pijneducatie moet altijd aangevuld worden met andere benaderingen uit het biopsychosociale model. Een onderzoek liet zien dat een eenvoudige vorm van hypnose rond pijn of mindfulness training rond pijn op de lange termijn meer effect hebben dan pijneducatie. Een combinatie ligt dan voor de hand. Een andere onderzoek rond chronische nekpijn laat zien dat de combinatie van pijneducatie met fysieke training grotere verbeteringen in functioneren geven dan pijneducatie alleen. Typisch is dat dit bij een onderzoek naar pijneducatie bij lage rugpijn juist niet gevonden wordt. In dat onderzoek bleek dat ‘pijneducatie alleen’ beter werkte dan pijneducatie gevolgd door 6 sessies van fysieke training. De onderzoekers speculeren dat de fysieke training misschien onbedoeld communiceert dat er toch iets ‘niet goed is’.
Ook ouderen vinden pijneducatie goed te volgen en ervaren de voordelen ervan. De kijk op pijn verandert, het functioneren verbetert, evenals de kwaliteit van leven. Vooral pijneducatie in een groep, gegeven door een vriendelijke fysiotherapeut, vinden ze erg prettig.
De bereidheid tot veranderen is van belang voor het effect van pijneducatie op pijn en pijngerelateerde variabelen. Patiënten die in de precontemplatie fase zitten blijven na pijneducatie relatief sterk catastroferen, terwijl patiënten die hoger scoren op actie-fase een sterkere vermindering in kinesiofobie ervaren.
Een kort filmpje voor patiënten met chronische pijn is door Psychfysio opleidingen in tijd vertraagd en van een Nederlandstalige voice-over voorzien.
