Uit eerder onderzoek bleek al dat het schrijven over traumatische of ‘upsetting’ levensgebeurtenissen positieve gezondheidseffecten heeft. Voor een deel is dit te verklaren door verbeteringen die in het immuunfunctioneren optreden. Omdat de cellulaire immuniteit ook betrokken is bij wondherstel, willen de auteurs onderzoeken of het schrijven ook daar een positief effect op heeft.
Methode
Aan dit onderzoek deden 36 mannelijke stafleden en studenten mee. Ze werden random verdeeld over een experimentele groep en een controlegroep. De experimentele groep moest op drie opeenvolgende dagen schrijven over traumatische of emotionele ‘upsetting’ gebeurtenissen in hun leven. Dit wordt ‘disclosure’ genoemd. Ze moesten daar 20 minuten per keer over schrijven. De controlegroep kreeg gedurende diezelfde tijd de opdracht een zakelijk stuk te schrijven over wat ze de vorige dag gedaan hebben, wat ze vandaag gedaan hebben, en wat ze komende week gingen doen.
Twee weken na het eerste bezoek (en het starten van de schrijfopdracht) werd op een dermatologie afdeling een standaard wond op de onderarm gemaakt. Vervolgens werd het wondherstel op dag 7, 14 en 21 beoordeeld.
Resultaat
Zoals verwacht was het wondherstel op dag 14 in de emotionele expressie groep significant beter dan in de controle conditie. Ook op dag 7 en dag 21 was het wondherstel beter, maar dit was niet statistisch significant.
De verschillen tussen de twee groepen kon niet verklaard worden door verschillen in ervaren stress of gezondheidsgedrag tussen de groepen. Dat de disclosure geen effect had op waargenomen stress is een bevinding die ook in de uitgebreide meta-analyse van Frattaroli, e.a. 2006 naar voren komt. Dit lijkt een contradictie omdat men juist aanneemt dat disclosure werkt via het reduceren van interne emotionele stress. Mogelijk waren de stress zelfrapportage maten niet sensitief genoeg en kan men beter een psychofysiologische stressmaat kiezen.
Een andere verklaring is dat een effect op emotioneel welzijn misschien langer de tijd vraagt. Ook de timing kan een rol spelen, misschien moet in een volgend onderzoek de disclosure na de standaard wondprocedure starten in plaats van ervoor, zoals in dit onderzoek.
Opmerking samenvatter
Het spreekt voor zich dat dit onderzoek relevant is voor fysiotherapeuten. Fysiotherapeuten geven vaak aan dat ze persoonlijke en emotioneel geladen zaken van de patiënt te horen krijgen tijdens de behandeling. Dit onderzoek maakt duidelijk dat het luisteren naar de patiënt mogelijk een onderdeel uitmaakt van de effectiviteit van fysiotherapie!
